ถือเป็นฝันร้ายของคู่รักทุกคู่ที่เจ้าสาวหรือเจ้าบ่าวต้องหนีจากแท่นบูชา แต่สิ่งต่างๆ อาจเลวร้ายยิ่งกว่านั้น ลองนึกภาพว่ามีแฟนเก่าสามคนที่มาโดยไม่ได้รับเชิญ แต่ละคนตั้งใจที่จะทำลายงานนี้ นี่คือฉากการ์ตูนเบื้องหลังวันศาลาซอกแคปโจ้เกาเกา (A Bachelor’s Farewell And His Exes – The Chaotic Musical) ที่จัดแสดง ณ เมืองไทยรัชดาลัยเธียเตอร์
การคืนชีพของละครเพลงในปี 2020 ได้นำเอาเหตุการณ์ที่คุ้นเคยของงานแต่งงานที่ผิดพลาดมา และเปลี่ยนให้เป็นละครเพลงที่มีชีวิตชีวาและดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็ว ซึ่งผสมผสานอารมณ์ขัน ดนตรี และความโรแมนติกเข้าด้วยกันอย่างลงตัว โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อความบันเทิงเป็นหลัก
เรื่องราวเกิดขึ้นภายในคืนเดียว เรื่องราวติดตามนพและดา ซึ่งจู่ๆ งานแต่งงานก็ตกอยู่ในความสับสนวุ่นวายเมื่ออดีตคู่รักของนพปรากฏตัวในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุด สิ่งที่เผยออกมานั้นเป็นเพียงการเล่าเรื่องแบบเดิมๆ น้อยกว่าลำดับเหตุการณ์อุบัติเหตุที่ทวีความรุนแรงขึ้น ความเข้าใจผิด และการเผชิญหน้าทางอารมณ์
แม้ว่าโครงสร้างจะตรงไปตรงมา แต่พลังของการจัดฉาก จังหวะ และการ์ตูนก็ช่วยรักษาโมเมนตัมไว้ตลอด ผู้กำกับ-โปรดิวเซอร์ ถกลเกียรติ วีรวรรณ ดูเหมือนจะใช้น้ำเสียงที่สนุกสนานอย่างจงใจสำหรับการฟื้นฟูครั้งนี้ โดยเปลี่ยนการผลิตออกจากละครเพลงที่ซาบซึ้งหรือแฟนตาซีของรัชดาลัย และหันไปเน้นการแสดงตลกที่เปิดกว้างแทน
การแสดงครั้งนี้นำเสนอลีดใหม่ 2 คนจากเวทีรัชดาลัย ได้แก่ เจมส์ อัศรัสกร และพรุ พัชรี สำหรับเจมส์ นี่เป็นบทบาททางดนตรีเต็มรูปแบบครั้งแรกของเขา เขาเข้าใกล้ส่วนนี้ด้วยความมั่นใจและความกระตือรือร้น โดยมุ่งมั่นอย่างชัดเจนต่อความต้องการทางกายภาพและเชิงตลกของเนื้อหา
รัดเกล้า อมรดิษะ และ กิตตินันท์ ชินสำราญ ใน A Bachelor’s Farewell. สถานการณ์
แม้ว่าการถ่ายทอดเสียงของเขาอาจไม่สวยงามเท่านักแสดงละครเพลงผู้ช่ำชอง แต่เจมส์ก็ร้องเพลงได้อย่างเชี่ยวชาญและชดเชยกับการแสดงที่แสดงออกและการแสดงบนเวทีที่แข็งแกร่ง ความเต็มใจของเขาที่จะยอมรับอารมณ์ขันและท่าทางของบทบาทนี้ รวมถึงฉากที่เน้นความเป็นนักกีฬาของเขา ทำให้เขาดูน่าดึงดูดและเป็นผู้มาใหม่ที่น่าจับตามองในวงการละครเพลง นักร้องนำ พรุ พัชรี ทำหน้าที่ร้องหลักในการแสดง การร้องเพลงของเธอมีความชัดเจน ควบคุมได้ และสะท้อนอารมณ์ได้อย่างต่อเนื่อง มอบความอบอุ่นที่เป็นเหตุให้เกิดช่วงเวลาที่วุ่นวายมากขึ้นในการถ่ายทำ แม้ว่าการแสดงของเธอจะยังพูดน้อยเกินไป แต่การแสดงเสียงของเธอทำหน้าที่เป็นจุดยึดทางอารมณ์ที่สร้างความสมดุลให้กับอารมณ์ขันในวงกว้างที่อยู่รอบตัวเธอ การร้องเพลงคู่ของพรูกับเจมส์เป็นเรื่องที่น่ายินดี และช่วงเวลาเดี่ยวของเธอเผยให้เห็นนักแสดงละครเพลงหน้าใหม่ที่มีศักยภาพสูง
นักแสดงสมทบเพิ่มความตลกขบขันและความมีชีวิตชีวาให้กับการผลิต ผู้ชายที่เก่งที่สุดสองคน รับบทโดย อ๊อฟ พุฒิพงศ์ และธนเดช โอพัทธยากร ถ่ายทอดอารมณ์ขันที่เชื่อถือได้ผ่านจังหวะเวลาและความสนิทสนมกัน ช่วยขับเคลื่อนโครงเรื่องเมื่อแฟนเก่ามาถึง
แฟนเก่าทั้งสามแสดงโดย นนท์ อินทนนท์, ดันดาว ยะมะภัย และณัฐ ณัฐชา ร่วมกันสร้างกลไกตลกของรายการ เคมีที่เข้ากัน ความกล้าหาญ และความเต็มใจที่จะยอมรับการแสดงตัวละครที่เหนือชั้นทำให้เกิดเสียงหัวเราะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในค่ำคืนนี้
ในหมู่พวกเขา พิชชาภา “แพร์” พันธุมจินดามีความโดดเด่นจากการแสดงภาพภรรยาสาวของราชามาเฟียที่มีความมั่นใจ มีเสน่ห์ และตลกขบขัน ฉากของเธอถูกคั่นด้วยจังหวะเวลา อารมณ์ขัน และสภาพร่างกายที่สมบูรณ์แบบ การแสดงการร้องและการเต้นของเธอก็ดึงปฏิกิริยาที่ตื่นเต้นจากผู้ชมได้อย่างสม่ำเสมอ ทำให้เธอได้รับฉายาว่าเป็นผู้ขโมยซีนของรายการ
การกลับมาของนักแสดงอย่าง รัดเกล้า อมรดิชา และ กิตตินันท์ ชินสำราญ ในฐานะแม่ของเจ้าบ่าวและเจ้าพ่อมาเฟียตามลำดับ ได้นำพลังทางดนตรีและประสบการณ์มาสู่การฟื้นฟู นักร้องคู่ของพวกเขาซึ่งอ้างอิงถึง The Phantom Of The Opera อย่างสนุกสนาน ดำเนินการด้วยทักษะและไหวพริบในการแสดงละคร
การล้อเลียนมีรสนิยม มีอารมณ์ขัน และน่าพึงพอใจทางดนตรี แสดงให้เห็นว่านักแสดงมากประสบการณ์สามารถยกระดับการผลิตผ่านจังหวะที่ปรุงรสและคำสั่งเสียงได้อย่างไร การแสดงของพวกเขาทำให้ผู้ชมรัชดาลัยมีความต่อเนื่องซึ่งคุ้นเคยกับการแสดงละครเพลงครั้งก่อนๆ
แม้ว่าจะมีจุดแข็งมาก แต่การผลิตก็มีบางจุดที่ทำให้การดำเนินการดูไม่ซับซ้อน การดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็วแม้จะสร้างพลังแห่งความตลกขบขันได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่บางครั้งก็ทำให้ความชัดเจนในการเล่าเรื่องลดลง จังหวะทางอารมณ์หลายจังหวะผ่านไปอย่างรวดเร็ว และแรงจูงใจของตัวละครบางตัว โดยเฉพาะของแฟนเก่ากลับมาพร้อมกับบริบทที่จำกัด สิ่งนี้อาจไม่ส่งผลเสียต่อผู้ชมที่มองหาความบันเทิงแบบเบาๆ มากนัก แต่ส่งผลให้เกิดอารมณ์ความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่บ้าง
ทางด้านดนตรี โน้ตเพลงก็สนุกแต่ไม่สม่ำเสมอ เพลงบางเพลงน่าดึงดูดและน่าจดจำ ในขณะที่บางเพลงรู้สึกว่ามีการพัฒนาน้อยลง การเปลี่ยนระหว่างฉากและเพลงบางอย่างอาจได้รับประโยชน์จากจังหวะที่ตั้งใจมากขึ้นเพื่อให้ช่วงเวลาทางอารมณ์ได้เต็มที่ยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม ปัญหาเหล่านี้ไม่ได้ส่งผลเสียต่อประสบการณ์โดยรวม ค่อนข้างจะสะท้อนให้เห็นถึงการจัดลำดับความสำคัญของอารมณ์ขันและโมเมนตัมของรายการมากกว่าความลึกของการเล่าเรื่อง
ท้ายที่สุด A Bachelor’s Farewell And His Exes – The Chaotic Musical ประสบความสำเร็จในการแสดงค่ำคืนที่สนุกสนานและมีชีวิตชีวา การผลิตไม่ได้มีจุดมุ่งหมายเพื่อความซับซ้อนทางอารมณ์อย่างลึกซึ้ง แต่กลับรวมเอาความโกลาหลที่ตลกขบขัน การแสดงละครที่มีชีวิตชีวา และการเล่าเรื่องทางดนตรีที่เข้าถึงได้ ความตั้งใจของถกลเกียรติ วีรวรรณมีความชัดเจน คือการนำเสนอความสนุกสนานและประสบการณ์ที่น่าดึงดูดแก่ผู้ชมเพียงนาทีเดียว และการผลิตก็บรรลุเป้าหมายดังกล่าว
