ผู้คนเดินไปตามถนนคนเดินถนนหนานจิงในช่วงวันหยุดวันแรงงาน 5 วันในเซี่ยงไฮ้ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2568 (ภาพ: รอยเตอร์)
หลังจากปีแห่งความปั่นป่วนที่เกิดจากสงครามการค้าและปัญหาภายในประเทศ จีนจะมุ่งหน้าสู่ปี 2569 อย่างระมัดระวัง ในขณะที่ต้องต่อสู้กับความท้าทายเชิงโครงสร้างต่อการเติบโต
นักลงทุนทั่วโลกกำลังจับตาดูอย่างใกล้ชิดเพื่อดูว่าปักกิ่งทำงานอย่างไรเพื่อเพิ่มความเชื่อมั่น ลดระดับอุตสาหกรรมเชิงกลยุทธ์เป็นสองเท่า และลดกำลังการผลิตส่วนเกิน ทั้งหมดนี้ในขณะเดียวกันก็ต้องเผชิญกับสภาพแวดล้อมทางภูมิรัฐศาสตร์ที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว
ในคำอธิบายนี้ เซาท์ไชน่ามอร์นิ่งโพสต์ กลั่นกรองการคาดการณ์จากธนาคารเพื่อการลงทุนและนักเศรษฐศาสตร์รายใหญ่เกี่ยวกับสิ่งที่คาดหวังในปี 2569 ซึ่งเป็นปีแรกของแผนห้าปีถัดไป ซึ่งเป็นพิมพ์เขียวทางเศรษฐกิจและสังคมที่โดยทั่วไปจะกำหนดทิศทางของนโยบาย
แนวโน้ม GDP
บรรดาสถาบันการเงินรายใหญ่ต่างเห็นพ้องต้องกันว่าเศรษฐกิจของจีนจะเติบโตปานกลางในปี 2569 โดยได้รับอิทธิพลจากมาตรการนโยบายที่สนับสนุนและแรงกดดันจากทั่วโลก
Goldman Sachs คาดว่าผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศที่แท้จริงจะขยายตัว 4.8% ในปีหน้า ลดลงเล็กน้อยจาก 5% ในปี 2568 ในขณะที่ Morgan Stanley ก็คาดการณ์การเติบโต 4.8% เช่นกัน หน่วยข่าวกรองเศรษฐศาสตร์ (EIU) คาดการณ์การเติบโต 4.6% “ในขณะที่จีนค่อยๆ ตั้งเป้าหมายการขยายตัวทางเศรษฐกิจประมาณ 4% ในทศวรรษหน้าเพื่อให้บรรลุเป้าหมายการพัฒนาในปี 2578”
สถาบันอื่นๆ มีทัศนคติที่อนุรักษ์นิยมมากกว่า S&P Global Ratings เพิ่มการคาดการณ์ในปี 2569 เป็น 4.4% โดยอ้างถึงภาษีศุลกากรที่ลดลง อุปสงค์ในประเทศที่ลดลง และการเติบโตของการส่งออกที่ชะลอตัวลง กองทุนการเงินระหว่างประเทศคาดการณ์การเติบโต 4.2% ชี้ไปที่อุปสรรคภายนอกและความท้าทายเชิงโครงสร้าง
นโยบายการคลังและการเงิน
การผ่อนคลายนโยบายในปี 2569 คาดว่าจะดำเนินต่อไป เนื่องจากปักกิ่งพยายามรักษาเสถียรภาพการเติบโต ท่ามกลางการลงทุนและการบริโภคที่ชะลอตัว
มอร์แกน สแตนลีย์ คาดว่าการปรับลดอัตราดอกเบี้ยนโยบายลง 10 ถึง 20 จุดพื้นฐาน และการลดอัตราส่วนสำรองที่จำเป็นของธนาคารลง 25 ถึง 50 จุด ซึ่งมองว่าเป็นสัญลักษณ์ส่วนใหญ่ที่จะช่วยหนุนความเชื่อมั่นของตลาด
อย่างไรก็ตาม ขนาดดังกล่าว “จะถูกจำกัดโดยแรงกดดันด้านอัตรากำไรของธนาคาร และการส่งผ่านอัตราดอกเบี้ยอาจอ่อนแอลง เนื่องจากความต้องการสินเชื่อที่ลดลง” มอร์แกน สแตนลีย์ กล่าว ผู้กำหนดนโยบายอาจพึ่งพาโครงการปล่อยสินเชื่อแบบกำหนดเป้าหมายเพื่อสนับสนุนเศรษฐกิจ
สถาบันวิจัยหลักทรัพย์ไชน่า กาแล็กซี่ ระบุว่า นโยบายมหภาคจะรักษา “ความต่อเนื่องและเสถียรภาพ” โดยเน้นไปที่การหมุนเวียนภายในประเทศให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
นโยบายการเงินจะยังคงผ่อนคลาย โดยมุ่งเป้าไปที่การจ้างงานเต็มรูปแบบและเสถียรภาพทางการเงิน โดยคาดว่าจะมีการปรับลดอัตราดอกเบี้ย 10 ถึง 20 จุดพื้นฐาน และลดอัตราส่วนสำรองที่จำเป็น 50 จุด
ในแง่ของนโยบายการคลังนั้น ประมาณอัตราส่วนการขาดดุล 4%, พันธบัตรพิเศษ 1.3 ล้านล้านหยวน (183.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ), 200 พันล้านหยวนเพื่อสนับสนุนเงินทุนของธนาคาร และ 4.8 ล้านล้านหยวนในพันธบัตรพิเศษของรัฐบาลท้องถิ่นชุดใหม่
Li Xunlei หัวหน้านักเศรษฐศาสตร์ของ Zhongtai Financial International กล่าวว่า “ปี 2026 จะยังคงเผชิญกับแรงกดดันที่สำคัญในการรักษาเสถียรภาพการเติบโต” หลังจากที่มีการประกาศล่วงหน้าในปี 2025
เขากล่าวเสริมว่า การครบกำหนดชำระหนี้ในประเทศ แนวโน้มการบริโภคส่วนเพิ่มต่ำ และการหดตัวของงบดุลภาคครัวเรือนอย่างต่อเนื่อง – “เงินกู้ต่ำ เงินฝากสูง” – ส่งผลกระทบต่อการลงทุนและการบริโภค
“หากรัฐบาลกลางขยายขอบเขตการออกพันธบัตรระยะยาวพิเศษเกินความคาดหมาย เพื่อจัดการกับหนี้ในประเทศและสร้างเสถียรภาพให้กับตลาดอสังหาริมทรัพย์ และหาก PBOC (ธนาคารประชาชนจีน) ขยายงบดุลเพื่อรองรับพันธบัตรเหล่านี้ ก็จะช่วยเพิ่มความคาดหวังของตลาดต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจได้อย่างมาก”
ภูมิทัศน์ทางภูมิรัฐศาสตร์
นักเศรษฐศาสตร์หลายคนเชื่อว่าความตึงเครียดทางการค้าระหว่างสหรัฐฯ และจีนมีแนวโน้มที่จะผ่อนคลายลงในปีใหม่
EIU กล่าวว่าการเผชิญหน้าโดยตรงน่าจะยุติลง เนื่องจาก “การควบคุมการส่งออกแร่หายากของจีนได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นไพ่เด็ดในการป้องกันการคว่ำบาตรและยกระดับความรุนแรงของสหรัฐฯ ต่อไป และจะทำหน้าที่เป็นตัวยับยั้งอย่างยั่งยืน”
การแข่งขันจะไม่สูญสลายไป แต่จะดำเนินต่อไปในรูปแบบทางอ้อมมากขึ้น
คำมั่นสัญญาของจีนในการพึ่งพาตนเอง ซึ่งได้รับการเสริมกำลังในการประชุมครั้งที่ 4 ของพรรคคอมมิวนิสต์ที่ปกครองอยู่ คาดว่าจะเร่งความพยายามในการทดแทนองค์ประกอบของสหรัฐฯ ด้วยทางเลือกในประเทศ แม้แต่ในหมู่บริษัทเอกชนก็ตาม
ในขณะเดียวกัน ประเทศที่สามจะกลายเป็นสมรภูมิแห่งอิทธิพลที่สำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ สหรัฐฯ และพันธมิตรจะกดดันจีนให้ปรับจุดยืนต่อรัสเซีย ตราบเท่าที่สงครามในยูเครนยังดำเนินต่อไป การแข่งขันแย่งชิงเสบียงแร่หายากและกำลังการผลิตการกลั่นจะเข้มข้นขึ้น”
การเพิ่มขึ้นของผู้นำฝ่ายขวาในละตินอเมริกาสามารถผลักดันประเทศของตนให้ใกล้ชิดกับชาติตะวันตกมากขึ้น
การวิจัยของธนาคารดอยซ์แบงก์กล่าวว่าการแข่งขันระหว่างสหรัฐฯ-จีนจะยังคงส่งผลกระทบต่อภูมิทัศน์เศรษฐกิจโลกในปี 2569 ในขณะที่ความตึงเครียดด้านการค้าและเทคโนโลยีที่ปะทุขึ้นใหม่ไม่สามารถตัดออกได้
Li จาก Zhongtai Financial กล่าวว่าสหรัฐฯ ดูเหมือนจะได้ให้สัมปทานแล้ว แต่ในระยะยาว ทั้งสองฝ่ายตั้งเป้าที่จะขยายเครือข่ายอุตสาหกรรมของตนเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้อีกฝ่ายถูก “ปิดกั้น”
“ความร่วมมือเป็นเพียงกลยุทธ์ การแข่งขันเป็นเกมที่ยาวนาน” เขากล่าวเสริม
ซื้อขาย
การคาดการณ์ของตลาดสำหรับการส่งออกของจีนชี้ไปที่ภาพรวม โดยคาดว่าการเติบโตจะอยู่ในระดับปานกลางในปี 2569 แต่ยังคงมีความยืดหยุ่นท่ามกลางความสามารถในการแข่งขันเชิงโครงสร้างและแรงกดดันทางภูมิรัฐศาสตร์
มอร์แกน สแตนลีย์ กล่าวว่าคาดว่าการเติบโตของการส่งออกจะชะลอตัวลง “สะท้อนถึงการคืนทุนจากการเก็บภาษีล่วงหน้าก่อนหน้านี้ และการสนับสนุนจากค่าเงินที่อ่อนค่าลง”
อย่างไรก็ตาม “โมเมนตัมโดยรวม (คาดว่า) จะยังคงแข็งแกร่ง โดยได้รับแรงหนุนจากความสามารถในการแข่งขันของห่วงโซ่อุปทาน และการเติบโตทั่วโลกที่มั่นคง” ธนาคารกล่าว
Goldman Sachs กล่าวว่าการเติบโตของการส่งออกมีแนวโน้มที่จะยังคงแข็งแกร่งในปีต่อๆ ไป โดยมีอัตราการเติบโตต่อปีประมาณ 5% ถึง 6% ตรงกันข้ามกับค่าเฉลี่ยการค้าโลกที่ 2% ถึง 3%
อย่างไรก็ตาม Li จาก Zhongtai Financial คาดการณ์ว่าอุปสงค์ภายนอกในปี 2569 จะลดลงกว่าปีนี้ เนื่องจากผลกระทบจากคำสั่งซื้อขายล่วงหน้าของผู้นำเข้าในสหรัฐฯ ลดลง และระดับฐานที่สูงสำหรับการส่งออกไปยังตลาดเกิดใหม่จะควบคุมการเติบโต
ปริมาณการค้าระหว่างจีนและทั้งสหรัฐฯ และญี่ปุ่นคาดว่าจะลดลง ในขณะที่ความเสี่ยงด้านภาษีจากประเทศที่ไม่ใช่สหรัฐฯ กำลังเพิ่มขึ้นท่ามกลางแรงกดดันในการเลือกข้าง เขากล่าว
“ท่ามกลางฉากหลังของการแยกส่วนในวงกว้าง แนวโน้มการส่งออกของจีนยังคงเงียบอยู่”
ภาคอสังหาริมทรัพย์
ตลาดอสังหาริมทรัพย์จะยังคงอยู่ในช่วงขาลงในปี 2569 เนื่องจากการชะลอตัวนั้นรุนแรงมากและอาจต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะดำเนินไป แม้ว่าจุดเปลี่ยนจะเกิดขึ้นก็ตาม สถาบันและนักเศรษฐศาสตร์จำนวนมากกล่าว
ที่อยู่อาศัยจะยังคงเป็น “ตัวฉุดรั้งเศรษฐกิจในวงกว้างในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า” แต่ “ขนาดของการลากนี้น่าจะหดตัวลงในอนาคต” ตามคำกล่าวของ Goldman Sachs
ธนาคารกล่าวว่าผลกระทบเชิงลบของตลาดอสังหาริมทรัพย์ต่อการเติบโตของ GDP ที่แท้จริงต่อปีอยู่ที่ประมาณ 2 เปอร์เซ็นต์ต่อปีในปี 2567 และ 2568 แต่มีแนวโน้มลดลง 0.5 เปอร์เซ็นต์ต่อปีในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า
EIU อ้างถึงสัญญาณเริ่มต้นที่บ่งชี้ว่าตลาดที่อยู่อาศัยของจีนอาจใกล้ถึงจุดต่ำสุดแล้ว
จุดยืนของจีนยังคงดีกว่าของญี่ปุ่น ซึ่งตลาดอสังหาริมทรัพย์ตกต่ำใกล้เคียงกับวิกฤตการเงินในเอเชียและวิกฤตการเงินโลกในปี 2551 แต่การฟื้นตัวแบบสหรัฐฯ หลังจากผ่านไป 5 ปีนั้นไม่น่าเป็นไปได้พอๆ กัน เมื่อพิจารณาจากการฟื้นตัวของชาวอเมริกันตามการแก้ไขที่ลึกกว่าและโหดร้ายกว่ามาก EIU ระบุในรายงานที่เผยแพร่เมื่อต้นเดือนนี้
Li จาก Zhongtai กล่าวว่าการพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูงไม่สามารถทดแทนบทบาทด้านอสังหาริมทรัพย์ที่มีมายาวนานในเศรษฐกิจของจีนได้
“ในปี 2569 ภาคอสังหาริมทรัพย์จะยังคงดึงการลงทุนในสินทรัพย์ถาวรต่อไป ในขณะที่การลงทุนด้านการผลิตกำลังสูญเสียโมเมนตัมไปแล้ว เนื่องจากกำลังการผลิตส่วนเกินจะส่งผลต่อความเต็มใจของบริษัทในการลงทุน”
