ฉันขอบอกตามตรงว่า ผู้นำเกือบทุกคนที่ฉันพบในปีนี้ต่างแสดงประโยคเดียวกันนี้: “ชีวิตฉันมันบ้าไปแล้วตอนนี้”
ไม่เครียด. ไม่ยุ่ง. บ้า.
และคนเหล่านี้ไม่ใช่ผู้นำหน้าใหม่ พวกเขาเป็นซีอีโอ ผู้ก่อตั้ง ผู้อำนวยการ และผู้มีความสามารถดาวรุ่งทั่วทั้งประเทศไทยและภูมิภาค หลากหลายอุตสาหกรรม ความท้าทายต่างกัน แต่ความเป็นจริงทางอารมณ์ที่เหมือนกัน
เรากำลังอยู่ในช่วงเวลาที่ทุกอย่างรู้สึกเหมือน “มาก”
ก้าวเร็ว แรงกดดันมันหนัก ความคาดหวังนั้นสูงเสียดฟ้า
แต่ท่ามกลางความสับสนอลหม่านนี้ สิ่งสำคัญคือการเปลี่ยนแปลงความเป็นผู้นำ
ทุกวันนี้ ผู้นำที่ก้าวไปข้างหน้าอย่างแท้จริงไม่ใช่คนที่พยายามจะฉลาดที่สุดหรือแข็งแกร่งที่สุด พวกเขาคือผู้ที่ยึดถือเป็นศูนย์กลาง
เหตุใด ‘การเป็นศูนย์กลาง’ จึงมีความสำคัญมากกว่าที่เคย
โลกกำลังเคลื่อนไปเร็วกว่าที่องค์กรส่วนใหญ่จะปรับตัวได้ ความต้องการทางดิจิทัล, การหยุดชะงักของ AI, การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ, ความตึงเครียดระหว่างรุ่น – สิ่งเหล่านี้ยังมีอีกยาวไกล แต่ผู้นำที่ดูเหมือนลอยนวลมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นคือ พวกเขายึดหลักตนเองก่อนที่จะนำผู้อื่น
พวกเขาไม่รีบร้อน พวกเขาไม่ตอบสนองต่อทุกเสียง พวกเขาไม่ถูกดึงเข้าสู่ความสับสนวุ่นวาย พวกเขาหายใจ พวกเขาคิด พวกเขาเลือก
เมื่อคุณยึดจุดศูนย์กลาง ทีมของคุณจะรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น เมื่อคุณสูญเสียมันพวกเขาก็รู้สึกสูญเสียเช่นกัน
นี่คืองานผู้นำที่แท้จริงในปี 2568
คำถามสามข้อที่ช่วยดึงผู้นำกลับมาหาตนเอง
เมื่อฉันฝึกสอนผู้นำที่รู้สึกหนักใจ ฉันไม่เคยเริ่มต้นด้วยกลยุทธ์เลย ฉันเริ่มต้นด้วยการสะท้อน คำถามสามข้อนี้อาจฟังดูง่าย แต่สร้างการเปลี่ยนแปลงที่ทรงพลัง
1. “ฉันต้องเห็นอะไรให้ชัดเจนจริงๆ ในตอนนี้?”
ไม่ใช่ทุกสิ่งที่ต้องการความสนใจของคุณ
ไม่ใช่ทุกอย่างจะเป็นเรื่องเร่งด่วน
ผู้นำส่วนใหญ่ต้องทนทุกข์เพราะทุกอย่างปะปนกัน ทั้งเสียง ความกลัว การคาดเดา อารมณ์ ความคาดหวัง
ความชัดเจนคือการปลดปล่อย
2. “ฉันต้องมีความกล้าตรงไหน”
ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ การเล่นอย่างปลอดภัยถือเป็นความเสี่ยงที่ใหญ่ที่สุด ไม่ว่าจะเป็น AI สายธุรกิจใหม่ หรือการรีเซ็ตวัฒนธรรม ผู้นำแทบรอไม่ไหวที่จะ “รู้สึกพร้อม”
ความกล้าหาญในปัจจุบันมีขนาดเล็กแต่สม่ำเสมอ:
- บทสนทนาที่ยากลำบากครั้งหนึ่ง
- การตัดสินใจที่กล้าหาญครั้งหนึ่ง
- การทดลองครั้งหนึ่งที่ทำให้คุณกลัวเล็กน้อย
ไม่มีใครจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงในชั่วข้ามคืน เพียงแค่ก้าวให้กล้าหาญมากขึ้นกว่าเมื่อวานหนึ่งก้าว
3. “ วันนี้ฉันจะยกคนได้อย่างไร”
ความเป็นผู้นำคือการปฏิบัติประจำวัน ไม่ใช่แผนรายไตรมาส:
- เช็คอินด่วน
- ข้อความแสดงความขอบคุณ
- ช่วงเวลาแห่งการฟัง — การฟังอย่างเต็มที่
สิ่งเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้สร้างวัฒนธรรมที่ผู้คนรู้สึก ไม่ใช่แค่การอ่านเท่านั้น
ความเหนื่อยหน่ายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการ ‘แข็งแกร่งเกินไป’
ผู้นำไทยมีชื่อเสียงในเรื่องความสงบ แม้ว่าสิ่งต่างๆ จะพังทลาย เราก็ยิ้ม เรารักษาความสุภาพ และเดินหน้าต่อไป
แต่ความแข็งแกร่งนี้สามารถกลายเป็นกับดักได้
ฉันเห็นผู้นำมากมายที่ภายนอกดูสงบแต่ภายในจมน้ำ เหนื่อย เหงา ทำงานหนักเกินไป พวกเขาคิดว่าการขอความช่วยเหลือเป็นจุดอ่อน พวกเขาคิดว่าการต่อสู้ดิ้นรนการแบ่งปันจะทำให้ทีมของพวกเขากังวล
มันตรงกันข้าม ผู้นำที่สร้างแรงบันดาลใจมากที่สุดที่ฉันเคยฝึกสอนคือคนที่พูดว่า:
“ใช่ มันยาก”
“ใช่ ฉันก็คิดออกเหมือนกัน”
“ใช่ เรามาแก้ไขปัญหานี้ด้วยกัน”
ผู้คนไม่ต้องการผู้นำที่สมบูรณ์แบบ พวกเขาต้องการของจริง
เมื่อความสำเร็จหยุดรู้สึกเหมือนความสำเร็จ
อีกรูปแบบหนึ่งที่ฉันสังเกตเห็น: ผู้นำที่บรรลุ KPI, ชนะรางวัล, ขยายธุรกิจ — และรู้สึกว่างเปล่าอย่างน่าประหลาด
มันเกิดขึ้นเมื่องานกลายเป็นความเร็วและไม่มีความหมาย
เมื่อเราไล่ตามเหตุการณ์สำคัญแต่ขาดการเชื่อมต่อ
เมื่อเราส่งมอบผลงานแต่ไม่รู้สึกมีชีวิตชีวา
เมื่อเราก้าวไปอย่างรวดเร็วแต่ไม่รู้ว่าเราจะไปที่ไหนอีกต่อไป
วิธีแก้ปัญหาคืออย่าทำให้ช้าลง อุตสาหกรรมส่วนใหญ่ไม่สามารถจ่ายได้ วิธีแก้ไขคือเชื่อมต่อใหม่:
- ถึงสิ่งที่สำคัญ
- ตามค่านิยมของคุณ
- ให้กับผู้คนรอบตัวคุณ
- เพื่อจุดประสงค์เบื้องหลังความกดดัน
- เมื่อคุณเชื่อมต่ออีกครั้ง ความสำเร็จจะเริ่มรู้สึกเหมือนประสบความสำเร็จอีกครั้ง
การรีเซ็ตผู้นำของประเทศไทย
ประเทศไทยกำลังถึงจุดเปลี่ยน ธุรกิจของเรากำลังเปลี่ยนแปลง พนักงานของเรากำลังพัฒนา ความท้าทายของเราเป็นจริง
แต่โอกาสของเราก็เช่นกัน เราต้องการผู้นำที่:
- มีจิตใจผ่องใสไม่ท่วมท้น
- ตัวหนาไม่แช่แข็ง
- มนุษย์ ไม่ใช่หุ่นยนต์
- เป็นศูนย์กลางไม่วุ่นวาย
เพราะเมื่อผู้นำยึดศูนย์กลาง ทั้งองค์กรก็จะมั่นคง
ทีมมีความกล้ามากขึ้น วัฒนธรรมมีความเข้มแข็ง ผู้คนเลือกที่จะอยู่และมีส่วนร่วม
ในโลกที่รู้สึกบ้า นี่คือข้อได้เปรียบในการเป็นผู้นำของเรา
มันไม่ได้ต้องการความสมบูรณ์แบบ
มันไม่จำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์
สิ่งเดียว: จงเป็นมนุษย์ จงอยู่กับปัจจุบัน และยึดศูนย์กลาง แม้ว่าทุกสิ่งรอบตัวคุณจะรู้สึกเหมือนกำลังหมุนอยู่ก็ตาม
อริญญา เถลิงศรี ดำรงตำแหน่งรองประธานอาวุโส หุ้นส่วนท้องถิ่น และกรรมการผู้จัดการ บริษัท บีทีเอส ประเทศไทย (ชื่อเดิม SEAC) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มบริษัทบีทีเอส ซึ่งเป็นบริษัทดำเนินกลยุทธ์ชั้นนำระดับโลก เธอมีความมุ่งมั่นในการปฏิวัติการศึกษาและสร้างโอกาสให้กับคนไทยและผู้คนทั่วโลก ผู้บริหารและองค์กรที่ต้องการทำงานร่วมกันหรือเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการพัฒนาความเป็นผู้นำ การพัฒนาความสามารถ การวางแผนสืบทอดตำแหน่ง และการเปลี่ยนแปลงองค์กร สามารถติดต่อเธอได้โดยตรงที่ arinya.talerngsri@bts.com หรือเยี่ยมชมโปรไฟล์ LinkedIn ของเธอ
